Moim ideałem jest pas o kilku małych butelkach. Nie lubię dźwięku i uczucia bulgoczącego napoju. Do tego powinien mieć wododporną kieszeń na telefon i drobne przedmioty na przykład klucze. Na dodatek na najdłuższe trasy przyda się miejsce na włożenie czegoś do jedzenia.

Jak na tle tych wymagań wypada pas sprzedawany przez Decathlon pod marką Kalenji? Moim zdaniem całkiem nieźle.

Pas

Pas jest dość szeroki i regulowany za pomocą zapięcia na rzep. Po odpowiednio mocnym zaciśnięciu nie zsuwa się w trakcie biegu. Jego przewiewność jest znikoma (nieliczne elementy z siateczki), ale wynika to ze sposobu mocowania bidonów.

Bidoniki

Pas składa się z 4 bidonów o pojemności 125ml, przyczepianych za pomocą rzepów (!) do pasa. Te mocowanie ma swoje zalety jak i wady. Przede wszystkim można w umieścić bidony tam, gdzie jest nam wygodnie. Dodatkowo mamy możliwość w trakcie biegu po prostu odczepiać bidony od pasa, zamiast wydobywać je z trudem z mocno  trzymających uchwytów. Wada jest jedna – możliwość zgubienia buteleczki.

Kieszeń

Z zewnątrz posiada zamek i można tam schować klucze. trochę niżej ulokowane są trzy szlufki o szerokości niewiele większej niż długopis. Do czego mogą się przydać – nie mam pojęcia… Po otworzeniu zamykanej na rzep kieszeni na górnej jej części znajduje się miejsce na wpisanie swoich danych – tak na wszelki wypadek. Kieszeń pod spodem ma niewielkie wymiary 10×5 cm. W środku jest jeszcze cieniutki pasek, który można przełożyć na zewnątrz. Jego zastosowanie też jest dla mnie zagadką…

Cena

Jego koszt to 59,99zł co czyni go jednym z najtańszych, o ile nie najtańszym pasem na rynku.

Test

Zacznę od tego, że jego przymierzenie w sklepie jest niemożliwe. Buteleczki są przytwierdzone do pasa za pomocą plastikowych plomb. Więc kupujemy w ciemno

Miałem go na sobie podczas około 10 wybiegań. Pierwsze uczucie po starcie jest nieciekawe. Nie dość, że waży się więcej to bezwładność buteleczek daje znać o sobie.  Zwykle po 500m przyzwyczajam się do tego uczucia.

Domyślam się, że szukacie tu informacji czy dziwne zaczepy buteleczek się sprawdzają. Otóż tak. Mimo "skrzeczenia" rzepów w trakcie biegu odczepiają się niezwykle rzadko. Mi upadek bidonów zdarzył się dwukrotnie podczas jednego z biegów. Myślę, że wynikało z niestarannego ich przypięcia. Ważne aby przylegały do pasa całą powierzchnią rzepa.

Wyjmowanie butelek z zaczepów jest dość trudne i nie potrafię tego zrobić jedną ręką. W razie trudności można po prostu oderwać bidon i napić się.

Buteleczki są zgodne z deklarowaną pojemnością, choć aby nalać tam równe 500ml trzeba tankować "pod korek". Największą wadą dla mnie jest ich ustnik. W dobrych napojach izotonicznych można go zablokować w dwóch pozycjach (otwartej i zamkniętej). Tutaj istnieje jedynie możliwość zamknięcia go. Po otwarciu magicznie korek się zamyka. To powoduje, że picie jest możliwe prawie wyłącznie poprzez ściskanie bidonu. Próbowałem zamienić ustniki wykorzystując butelki z izotonikami. Niestety mają one inne gwinty.

Do zasuwanej na zamek części kieszonki wkładam zwykle klucze, a do jej wewnętrznej części telefon.

Jeśli liczycie na dodatkowe miejsce na coś na ząb to możecie mieć problem, bo właściwie nie ma gdzie tego włożyć. Można wetknąć coś za pas, ale po kilku kilometrach obtarcia spowodowane przez taki wynalazek. Jedynym bezpiecznym miejscem jest włożenie przedmiotu pomiędzy dwie części przy rzepie regulującym długość. Wypróbowałem to rozwiązanie kilkakrotnie na bananach i się sprawdziło

Co do jego oddychalności to nie należy się spodziewać cudów. Szeroki i gruby pas z nielicznymi siateczkami powoduje, że ciało poci się pod nim dość mocno. Nie polecam zakładania go na gołe ciało. Zdecydowanie lepiej założyć go na spodenki/koszulkę. Nie powoduje on właściwie obtarć. Jedynych odparzeń dorobiłem się zakładając go nieprzemakalną kieszonką z tyłu.

Podsumowanie

W praktyce ten pas oceniam na czwórkę z minusem. Podoba mi się jego cena, możliwość regulacji położenia bidonów, szeroki i miękki materiał z jakiego został zrobiony. Co do pojemności to na tle innych pasów ma dość dużą kieszonkę. Dla mnie okazała się ona zbyt mała. Do wad należy zaliczyć niepewne trzymanie się bidonów i sposób ich automatycznego zamykania.

Ochoty na trening też nie miałem, ale wybrałem się na lekkie roztruchtanie we wtorek. Efekt? Po minucie biegu wkręciłem się na 187 uderzeń na minutę. Odpocząłem chwilę i po chwili znowu to samo. Zapis tego biegu możecie znaleźć tutaj. Po tej próbce możliwości byłem jeszcze bardziej zdołowany.  Maraton? O czym ty chłopie myślisz, jak 300m nie dasz rady przebiec.

Podjąłem więc szybką decyzję o wizycie u lekarza. Na początek myślałem o rodzinnym, ale po tym jak pojawił się wolny termin u kardiolog wybrałem tą drugą możliwość. Z tej frustracji miałem tak podwyższone ciśnienie, że lekarz aż się zdziwiła. Widziała moje zdenerwowanie i pocieszała, że nie musi to oznaczać końca marzeń o maratonie warszawskim. Dostałem serię badań: pełną analizę krwi, EKG i USG serca.

Właściwie podejrzanie wyszedł jedynie poziom elektrolitów, który był w dolnych granicach w normy. Czy to mogło spowodować takie osłabienie? Możliwe, że był to jeden z powodów. Drugi to mocne, raczej zbyt mocne treningi, trzecie to zbyt duże tętno długiego wybiegania.

Dopiero w czwartek poczułem się trochę lepiej, ale z kolejnymi treningami zaczekałem do następnego tygodnia. Straconego czasu już nie nadrobię, ale może jeszcze uda mi się przebiec maraton?.

Wtorek

Wczoraj miałem ochotę wyjść na trening, ale kuracja antybiotykowa pozostawiła niepokojące objawy żołądkowe. Wieczorem też mnie nawiedziły.. Wstałem przez to niewyspany z bolącą głową, ale nie dałem się złamać i wyszedłem na trening. Nareszcie było chłodniej około 15 stopni, lekka mżawka. Moja ulubiona pogoda do biegania. Na pierwszy dzień celem było przebiegnięcie 6km w tempie poniżej 6:00/km. Początki były trudne. Rozleniwiony organizm przytłoczony niezbyt dobrze przespaną nocą nie kwapił się do szybkiego biegu. Normalnie ciężko mi utrzymać zadane tempo wolnego biegu. Teraz przyszło mi to bez trudu. Stopniowo przyzwyczaiłem się do wysiłku i przebiegałem kolejne kilometry. Nieróbstwo przełamane.

Środa

Wczoraj pod koniec dnia poczułem ból prawego kolana pod rzepką. Niewiele lepiej było rano. Poranna pobudka przyszła mi z trudem. Muszę na nowo przyzwyczaić się do wcześniejszego wstawania. Pogoda była niezła – 19 stopni i sucho mimo zapowiedzi rzęsistego deszczu. Na dzisiaj zaplanowałem dłuższy – 8km spokojny bieg w tempie 6:00/km. Od początku dokuczał mi zjedzony przed treningiem banan. Rzadko się zdarza, że mam takie uczucie ciężkości na żołądku. Rozpocząłem spokojnie pierwszy kilometr w tempie 6:28/km  i stopniowo, nieświadomie przyspieszałem. 2km – 06:03,3km – 6:00,4km – 5:47, 5km – 5:48. Gdy na 6km zobaczyłem kolejny wzrost tempa( 5:42/km), postanowiłem zmienić jego charakter na BNP. Przedostatni km zrobiłem  w 5:26/km by na ostatnim mimo podbiegów zrobić  5:12/km. Czułem się bardzo dobrze więc ostatnie 200m pokonałem w  04:20/km. Jak widać muszę mieć trenera, który ciągnie za rękę dyktując właściwe tempo. Miało być spokojnie wyszło jak zwykle – szybko. Jutro już muszę trzymać się w ryzach i zrobić spokojny trening. Moja rekonwalescencja po chorobie i wolne wchodzenie na obroty uważam za zakończone.

Piątek

Całą noc padał deszcz, na szczęście rano się rozpogodziło. Czekał mnie kolejny bieg po Parku Moczydłowskim za względu na  to, że w parku Księcia Janusza po opadach deszczu gliniane ścieżki zamieniają się w śliską breję. Jakoś nie miałem ochoty na wolne człapanie więc zdecydowałem się poszukać w Parku Moczydłowskim idealnej trasy do realizacji krosu. Po 2km truchtania po równym zacząłem pętle zbiegając do stawów potem na wbiegając pod górę odkryłem wąską asfaltową pętlę długości 600m z licznymi zakrętami podbiegami i zbiegami. Biegało mi się świetnie nogi same niosły do przodu a ostre zakręty urozmaicały trasę. Mimo rosnącego zmęczenia biegłem coraz szybciej. Z tego transu wybijały mnie rozwiązujące się sznurówki. Niedokładnie je zawiązałem. Po pokonaniu 4 okrążeń truchtem wróciłem do domu. Mimo sporej przerwy w treningach czułem moc w nogach – to świetny objaw

Sobota

Czułem w mięśniach wczorajsze szaleństwo byłem ociężały i niemrawy. Wystartowałem naprawdę powoli i bez problemu trzymałem tempo, co zdarza mi się rzadko. Obserwowałem z uwagą moje tętno. Nawet przy bieganiu około 6:20/km wydawało mi się, że serce bije szybciej niż zwykle. Najprawdopodobniej jest to związane z przerwą w treningu. Już w domu przeanalizowałem dwa biegi: dzisiejszy oraz sprzed 4 tygodni.  Co się okazało? Mam spadek formy. Poprzednio biegałem w średnim tempie 06:14/km przy średnim tętnie 147 uderzeń. Teraz przy tempie 06:20/km mam średnią 149 uderzeń. Czuję się jednak dobrze i wierzę, że uda mi się wrócić do poprzedniej formy przed maratonem. Choć może to jedynie efekt mocnego treningu?

Niedziela

Długie wybieganie. To było tak dawno, że aż nie pamiętam kiedy je robiłem. Planowany dystans to 24km – bardzo dużo jak na powrót po nic nie robieniu. Dzień wcześniej przygotowałem trasę biegnącą przez Wolę, Bemowo, Chomiczówkę, Kampinos, Klaudyn, Bemowo i Wolę. Przygotowałem pas – do buteleczek nalałem izotonik. Trudniejsze było zabranie ze sobą czegoś do jedzenia. Najchętniej wziąłbym banana, ale nie mieścił się do małej kieszonki w pasie. Po chwili kombinowania znalazłem dla niego dogodne miejsce, po raz pierwszy zabrałem ze sobą telefon (na wszelki wypadek) i ruszyłem.

Dzień był ciepły i parny, ale słońce od czasu do czasu wyglądały zza chmur. Biegło mi się dobrze, choć pas z dodatkowym obciążeniem nie ułatwiał zadania. Trochę bałem się o buteleczki, które potrafią się odczepiać i banana umocowanego prowizoryczne do pasa. Mimo obaw dodatkowy sprzęt trzymał się mocno do końca biegu. Gdy dobiegałem do ulicy Conrada okolica przywoła wspomnienia  z zimowego biegania. Obawiałem się, że nie trafię do lasu, bo w tej okolicy jeszcze nie byłem. Po drodze spotkałem biegaczkę, która szybszym tempem wytyczała szlak. Tak też trafiłem do lasu. Było mokro i powietrze było zgniłe. Na 10km już wbiegłem w postindustrialny krajobraz. Jakieś fabryki, wysypisko śmieci. W tych pięknych okolicznościach przyrody wyjąłem banana i powoli go skonsumowałem. Nie odczułem żadnych skutków pozytywnych (wzrostu energii) ani negatywnych (zaleganie na żołądku). Może tętno trochę podskoczyło. Zobaczyłem znak koniec Warszawa początek Klaudyn. Trochę zdębiałem, ale startujący samolot upewnił mnie, że biegnę w dobrym kierunku. Przez chwilę biegłem poboczem drogi by za jakiś kilometr biec leśną ścieżką biegnącą równolegle do drogi. Wbiegłem w ulicę Radiową by po chwili skręcić w Kilińskiego w kierunku WATu. Czułem rosnące zmęczenie.

Od 16km zaczęła się walka z samym sobą. Domyślałem się, że taki kryzys przyjdzie – tętno skoczyło do 170, ale nie zwalniałem. Z każdym kilometrem było gorzej a tętno powoli rosło. Na podbiegu pod wiadukt było około 180, ale na zbiegu spadło do 160. Skupiłem się na pozostałym dystansie. Sporo mi zostało, więc zdecydowałem o skróceniu dystansu byle dobiec do domu. Straciłem z oczu tętno (przełączyłem się na inny widok) a nie było ciekawie… Tętno podbiło się do prawie 200 (!) po czym lekko spadło. Czułem się wykończony, było mi duszno, ale siłą woli ciągnąłem dalej. Oddech nie był płytki i przyspieszony, ale moje tętno wariowało. Miałem w głowie jeden cel przebiec dystans półmaratonu (w końcu planuje takie wyzwanie i to w szybszym tempie) Ciągnąłem z mozołem do końca noga za nogą. Gdy przełączyłem widok oniemiałem – 220!!! Stop koniec. Coś dramatycznego się stało. Jakaś choroba? Osłabienie antybiotykami? Tym treningiem chyba udowodniłem sobie, że maraton zdecydowanie nie w tym roku

Potem przyszła seria upałów tak dokuczliwych, że ciężko było oddychać. Organizm przeszedł w stan uśpienia. Nie odczuwałem głodu biegowego. Teraz pozostanie mi obudzić się na nowo do życia i biegania.

1. Skład:

Już na pierwszy rzut oka na opakowanie Olimp reklamuje dodatek w postaci L-karnityny i L-glutaminy. Jakie są zalety stosowania tych substancji przez biegaczy?

1.1 L-karnityna

Przez intensywną reklamę rozmaitych środków dietetycznych postrzegamy ją jako spalacz tłuszczu. Niesłusznie. Jej rola w organizmie ogranicza się do współudziału w transporcie kwasów tłuszczowych do komórek oraz usuwaniu ich z komórek.

Średnie zapotrzebowanie dzienne na L-karnitynę wynosi 15mg z czego przez organizm syntezowana jest w ilości 11–34 mg oraz dostarczamy ją z pokarmem około 20 – 200g dziennie. Najbogatszym jej źródłem są mięsa (szczególnie baranina, wołowina, wieprzowina i ryby) oraz przetwory mleczne. Jedynymi zdrowymi osobami, które mogą potrzebować suplementacji są wegetarianie.

O ile liczne badania potwierdzają, że brak jej w organizmie może powodować otyłość to jej dodatkowe ilości nie powodują spadku wagi.

Istnieje niewiele dowodów na to, że suplementacja poprawia wydolność sportowców. Dotyczy to również parametrów istotnych dla biegaczy np. VO₂, poziom zakwaszenia mięśni, etc.  Jej obecność w izotoniku jest więc dyskusyjna.

Źródła:

1. L-Carnitine Oregon State University
   
2. L-Carnitine Review
3. Karnityna (Wikipedia)
   
4. Effects of L-carnitine supplementation on physical performance and energy metabolism of endurance-trained athletes: a double-blind crossover field study.
5. Effect of 28 days of creatine ingestion on muscle metabolism and performance of a simulated cycling road race.
6. Long-term administration of Image L-carnitine to humans: effect on skeletal muscle carnitine content and physical performance

Dla porządku podam również wyniki badań i artykuły jakie mogą zacytować jej zwolennicy:

1. Carnitine Machine
   
2. L Carnitine nutritionalreviews.org
   
3. The effect of L-carnitine supplementation on plasma carnitine levels and various performance parameters of male marathon athletes
4. Supplementation of L-carnitine in athletes: does it make sense?

1.2 L-glutamina

Glutamina jest mniej popularnym dodatkiem właściwie wcześniej mi nieznanym.

Co to jest?

To niepodstawowy aminokwas znajdujący się w komórkach mięśniowych stanowiący główne paliwo  układu odpornościowego.

Jakie daje korzyści

Może zapobiegać kryzysowi odpornościowemu po intensywnym wysiłku.

Żródła:

1. Anita Bean – Żywienie w sporcie. Kompletny przewodnik, Zysk i spółka, 2008
2. The effects of oral glutamine supplementation on athletes after prolonged, exhaustive exercise.
3. Glutamine nutritionalreviews.org
   

Inne badania sugerują, że brak jest wpływu na wydolność, sylwetkę czy stopień rozpadu mięśni. Nie przyspiesza również wzrostu masy mięśniowej.

1. Acute L-glutamine ingestion does not improve maximal effort exercise.
2. Effect of glutamine supplementation combined with resistance training in young adults

Podsumowanie

Dodatkowa suplementacja w napoju może ograniczać efekt obniżonej odporności po dużym wysiłku. Jej obecność jest więc zasadna.

1.3 Witaminy

Ostatnim ważną różnicą jest ilość witamin. Regularny trening zwiększa zapotrzebowanie na niektóre witaminy i minerały. Szczególnie  biorące udział w metabolizmie energii, rozwoju i regeneracji tkanek, produkcji czerwonych ciałek krwi i obronie przed wolnymi rodnikami. ( B₁, B₂, B₃, B₅, B₆, B₁₂, C, E).

Większość tych witamin jest zawarta w Olimp Iso Plus. Isostar w swoim składzie posiada jedynie witaminę B₁.

Niezrozumiałym dla mnie jest fakt dodania do Olimp Izo Plus witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E) skoro w jego składzie brak jest nawet minimalnej zawartości tłuszczu. Taki koktajl witaminowy nie zostanie więc w pełni wchłonięty przez organizm.

1.4 Osmolarność

Jest to kluczowy parametr mający wpływ na szybkość przyswajania napoju. Stężenie cukrów i substancji mineralnych powinno być zbliżone do płynów ustrojowych człowieka. Optymalna osmolarność napojów dla sportowców (w trakcie wysiłku) to 240-280 mOsm/l (dla płynów ustrojowych 280 mOsm/l).

O ile na opakowaniu Isostar podana jest osmolarność płynu przygotowanego wg jego zaleceń to Iso Plus nie podaje tej wartości. Czyżby ilość składników wpłynęła niekorzystnie na ten parametr?

1.5 Podsumowanie

Olimp Izo Plus jest dużo bardziej nasycony różnymi substancjami zarówno pozytywnie wpływającymi na biegacza (Glutamina, witaminy z grupy B i C) jak i tymi o nieudowodnionym działaniu (Karnityna) oraz witaminami nie mającymi szans się wchłonąć (A, D, E).

Czy w związku z tym przesyceniem dodatkowymi składnikami nie będzie się on gorzej wchłaniać? Możliwe. Olimp nie podaje osmolarności powstałego roztworu.

W tej rundzie remis.

2. Wydajność

Opakowanie Isostar 400g starczy na wykonanie 5 litrów izotonika. Na pół litra płynów sypiemy 40g proszku. ( 3 dołączone miarki).

Opakowanie Iso Plus 700g jest wydajniejsze wystarcza do zrobienia 10 litrów  izotonika. Na pół litra płynu sypiemy 35g proszku (4 łyżki stołowe). Ja korzystam z miarki isostar i sypię 1 czubatą miarkę na 250ml izotoniku.

Punkt dla Iso Plus.

3. Rozpuszczalność

Isostar rozpuszcza się równomiernie po kilkukrotnym zamieszaniu łyżką. Iso plus jest pod tym względem gorszy. Wyraźnie później rozpuszczają się kolorowe granulki odpowiedzialne za kolor napoju. Więc gdy pozostała część jest rozpuszczona na powierzchni pływają kolorowe cząstki.

Punkt dla Isostar.

4. Smaki

Isostar ma 3 smaki: pomarańczowy, grejpfrutowy, cytrynowy. Wszystkie próbowałem i są naprawdę dobre. Nie wyczuwałem w tych napojach charakterystycznego "plastikowego" posmaku.

Iso Plus ma 4 smaki: nieznany mi w niebieskiej puszce, pomarańczowy, cytrynowy, tropikalny. Aktualnie posiadam pomarańczowy i muszę przyznać, że bardziej odpowiada mi Isostar.

Więcej smaków ma Iso Plus, bardziej smakuje mi Isostar. Więc remis.

5. Cena

Puszka Isostar to 24,99zł w Go Sport. Również w centrum handlowym można kupić Iso Plus za 32,99zł. Przeliczając to na litr izotonika otrzymany 5zł za litr Isostar oraz 3,30zł za litr Iso Plus.

Duża przewaga Iso Plus i punkcik.

6. Podsumowanie

W ostatecznym rachunku zwycięzcą okazał się Iso Plus (4:3) – głównie ze względu na wydajność. Charakteryzuje się on również większą ilością dodatków. Jeśli one nie będą powodować problemów z przyswajaniem izotonika będę używał go jako mój podstawowy napój.

Wtorek

Wstałem po krótkim, niespokojnym śnie w nagrzanym mieszkaniu. Niestety rozładował mi się ipod więc biegałem bez muzyki. Powróciłem do Brooksów z lekką obawą. Szczególnie przez pierwsze metry czułem twardość tej amortyzacji. Temperatura sprzyjała bieganiu było jedynie 22 stopnie a słońce było ukryte za chmurami. Po wolnym truchcie rozpocząłem serię aż 8 przebieżek. Były zaplanowane na około 4:45/km. Pierwszy wyrwałem na 4:09/km, ale zwolniłem do około 4:30/km i tak starałem się celować w kolejnych. Wydaje się, że mam tutaj pewien zapas – dałbym radę je biegać w granicach 4:15/km. Do około 5 interwału udawało mi się uspokoić oddech. Z tego wysiłku przy kolejnych straciłem rachubę. Intuicyjnie przyspieszyłem jeden z nich, jak się okazało – był to ostatni. Tętno w truchcie dość ładnie się wyrównywało. Czuję, że załapałem formę.

Czwartek
Pierwszy dzień urlopu. Wczoraj położyłem się dopiero po 1:00, ale trening wymaga ode mnie porannej pobudki. Wstałem około 7:00 słońce szukało sposobu jak przebić się przez gęsty szpaler chmur. Było już  ponad 21 stopni więc nie były to optymalne warunki do biegania. Rozpocząłem spokojnie, by potem zaskakująco przyspieszyć. Zwykle jak robię wolne rozbieganie po mocnym treningu łatwiej mi wstrzelić się we właściwe tempo. Biegłem prosto przed siebie asfaltową drogą. Trening w nieznanym terenie wyostrza zmysły. Zapachy letniej łąki, lasu liściastego, a także tego zapachu sosnowego lasu kojarzącego się z wakacjami nad Bałtykiem. Tak dotarłem do półmetku dystansu w miejscowości Ogonki.  W drodze powrotnej słońce już wzeszło na dobre a temperatura szybowała w górę. Chciałem jak najszybciej skończyć i wrócić do swojego pokoju.

Piątek

Przeszedłem chyba w tryb uśpienia, bo pobudka nie była łatwa. Dzień był pochmurny, ale bardzo duszny. Zanim jeszcze rozpocząłem rozgrzewkę już się spociłem. W trakcie wygibasów podeszła do mnie kotka. Małe pochowały się pod kołami okolicznych samochodów, a ona przyszła się poocierać. Bliskość przyrody ma też inne strony. Od początku biegu krążyło wokół mnie robactwo wszelakiej maści. Próbowałem się odganiać, ale to na marne. Na miejsce jednych przylatywały kolejne. Pierwsza mila dobrze, w tempie. Przyspieszenie zgodnie z planem. Czułem się niekomfortowo przez pogodę. Męczyłem się bardziej niż do tej pory. Na ostatnich metrach rozwiązała się sznurówka, ale dobiegłem do końca kolejnego odcinka. Ostatni w planach wolny odcinek pokonałem dość szybko, bo było nieco z górki a ja chciałem jak najszybciej skończyć. Na mecie byłem potwornie zmęczony i spocony. Dodatkowo robactwo nie ułatwiało rozciągania, Po biegu zaczęła mnie boleć głowa. Ciekawe czy od pogody czy wysiłku…

Plany na kolejny tydzień

Zgodnie z zaleceniami Jurka Skarżyńskiego nie należy biegać w trakcie kuracji antybiotykowej. Pewnie część formy uleci, ale jestem dobrej myśli, że dam radę się jeszcze przygotować.

Jak udał się eksperyment? Połowicznie – zmniejszyły się problemy z prawą łydką pojawiły się bóle w okolicach mięśni piszczelowych. Wrócę do Brooksów, ale pewnie w sierpniu przyjdzie mi rozejrzeć się za jakimiś nowymi butami…

Wt, 6 lip 2010 6:09 (00:58:40)
4M fartlek (1M jog before and after)

Zabrałem moje trialowe Nike na zabawę z tempem. Poprzednio gdy ją robiłem zdecydowałem się na schemat piramidy i zamiast zabawy wyszedł bardzo ciężki trening. Teraz dałem trochę luzu: biegłem wyznaczając sam sobie cele na trasie, potem przechodziłem do truchtu aż tętno spadnie do około 140 i znowu. Dzięki dłuższym przerwom trening był szybki i przyjemny. Jako ostatni mocny akcent pobiegłem ile fabryka dała na około 200m odcinku wyszło poniżej 4:00/km Bardzo podobał mi się taki luźny i szybki trening. Polubiłem Fartleka.

Śr, 7 lip 2010 6:16 (00:52:37)
5M slow

Dzisiaj w nocy dość intensywnie padał deszcz. Ścieżki szczególnie te gliniane w Parku Księcia Janusza zamieniły się śliskie błoto.  Czułem się ociężały i człapałem w zadanym tempie 6:30/km, ale  zdecydowanie brakowało energii. Po 5km miałem dużą ochotę przerwać bieg. Niestety dwa intensywne biegi na 10km + oraz moje zabawy z prędkością zaczynają się odbijać na ochocie do biegania Mam nadzieję, że zdążę odpocząć do kolejnego treningu.

Cz, 8 lip 2010 6:22 (00:44:34)
5M Steady

Wystartowałem z problemami. GPS pogubił się wśród wysokich budynków i wskazywał prędkość chwilową na poziomie 1:20/km! Przez to nie byłem w stanie kontrolować za pomocą zegarka swojego tempa. Biegłem na czuja starając się wycelować w 5:10/km. Uśrednione tempo bardzo wolno zbliżało się do tej wartości. Zamiast bólu łydek, charakterystycznego dla Brooksów pojawiły się dolegliwości mięśni piszczelowych. Jak to mawiają zamienił stryjek siekierkę na kijek. Z dwojga złego wolę to drugie. Dała znać o sobie jeszcze jedna cecha butów Nike – rozwiązujące się sznurówki. W brooksach to się nie zdarzało. Ogólnie jestem zadowolony. Problemy z motywacją i zmęczeniem mam za sobą.

Pt

W planie dostałem możliwość wyboru wolne czy 4M. Rano okazało się, jestem leniem – wybrałem wolne

So, 10 lip 2010 7:36 (01:56:16)
11M slow

Zapowiadano falę upałów. Miałem obawy jak mój organizm zniesie taki bieg. Wstałem nieco wcześniej niż w normalny weekend około godziny 7:00. Przygotowałem pas z napojami i ruszyłem do biegu. Dzisiaj do zrobienia mam niecałe 18km z nawadnianiem co 5km

Słońce piekło dość mocno, ale nie zdążyło rozgrzać wszystkiego wkoło. Na moje szczęście trasa przebiegała aż do 5km zacienioną stroną. Na początku nie mogłem dostosować się do zadanego tempa, dopiero po 2km wszedłem we właściwy rytm. Tętno było równe, oscylowało wokół 142. Około 3km po raz pierwszy odczepiła mi się buteleczka przytwierdzona do pasa za pomocą rzepa. Ze słuchawkami na uszach mogłem nie usłyszeć tej straty. Po wybiegnięciu na słońce tętno automatycznie podskoczyło do 150 mimo tego, że biegłem już wolniej – około 6:08/km. Krótka chwila na ugaszenie pragnienia rozgrzanym izotonikiem i biegłem dalej. Okolica przywołała wspomnienia z koncertu Wielkiej Czwórki. Było naprawdę wyśmienicie, ale najlepszym koncertem wydaje mi się być ten Chorzowski z 2004 r. Nie wiem może z biegiem czasu mniej się ekscytuję takimi wydarzeniami…
Po chwili na pełnym słońcu wbiegłem w cień jakie dawało blokowisko, ale za chwilę byłem znowu na patelni biegnąc Dywizjonu 303. Pot mocno już po mnie spływał a zostało jeszcze ponad 7km. Moja pętla Bemowska ma więc około 9 km długości. Pozostały dystans pokonałem już po znanym terenie Lasku na Kole. Jeszcze przed 10km kolejny raz odczepiła się buteleczka w pasie Już miałem pisać peany pochwalnej dla konstrukcji Kalenji a tu spotyka mnie takie rozczarowanie. Mam pomysł jednak jak naprawić tą nie do końca udaną konstrukcję.

Nogi stawały się coraz bardziej ociężałe a na dodatek zabolało mnie coś w prawym kolanie. Kilka łyków izotonika nie dodało mi sił. Tempo spadało a ja musiałem się mobilizować aby wrócić do poziomu 6:10/km. Bardzo chciałem, żeby skończyć po 1,5 okrążenia jednak to nie wystarczyło do wyrobienia dystansu przyszło mi biegać 2,5. Wróciłem do domu mocno spocony. Aż boję się pomyśleć jak to będzie z dłuższymi treningami jeśli tropikalne upały nie zelżeją.

Plany na kolejny tydzień:

Planuję powrót do Brooksów i dalszy trening. Obawiam się jednak upałów jakie mają trwać jeszcze około 2 tygodni. W miejskiej dżungli i takiej temperaturze bieganie nawet wcześnie rano stanowi niezłe wyzwanie. Może uda się wyskoczyć na jakiś krótki urlop…?

Dzięki podarowanemu przez Janka zestawowi suplementów zdecydowałem się na wypróbowanie Chondroityny w celu wzmocnienia ścięgien i chrząstek stawowych. Nie jestem zwolennikiem suplementacji, ale w wypadku moich dziwnych dolegliwości szukam na nie sposobu.  

Wt, 29 cze 2010 6:09 (00:45:52)
1M jog, 4 x (800m fast, 200m jog) 1M jog

Po dniu odpoczynku czułem się znacznie lepiej niż w poniedziałek. Byłem wtedy nieco rozbity i szukałem rozpaczliwie jakiegoś złotego sposobu na powrót do radości biegania. Mimo wielu przemyśleń nie znalazłem złotego środka To był wreszcie interwał, w którym poczułem wiatr we włosach. Pierwszy ruszyłem z bardzo dużym animuszem około 4:30/km, ale po namowach trenera zwolniłem do przepisowych 4:45/km. Krótki odpoczynek i kolejne interwały. Odpoczynki (200m) były na tyle krótkie, że ledwie udawało się uzyskać właściwy rytm odcinka już trzeba było przyspieszać. Najszybciej pokonałem 3 odcinek, ale nawet na 4 czułem, że mam zapas sił. Nareszcie powiew optymizmu

Śr, 30 cze 2010 6:16 (01:08:20)
7M slow

Na wolne człapanie zdecydowałem się na małą rewolucję w mojej playliście. Skusiłem się na nowy album Cypress Hill "Rise up" po ich prezentacji w rockowej stacji. W praktyce nie wygląda on  tak dynamicznie. Mamy rockowy ogień serwowany w 2 z 3 przypadkach przez Toma Morello, .Pozostałe utwory to mieszanka 2 popowych hiciorów oraz hip-hopowych kawałków. Nie przypadły mi do one gustu.  Rytm piosenek okazał się  idealny do płynięcia w wolnym tempie dyktowanym przez trenera. Może to właśnie jest sposób na wykorzystanie ich w przyszłości?

Cz, 1 lip 2010 6:05 (00:38:34)
1M jog, 2M brisk, 1M jog

O dziwo po wolnym człapaniu i to na dodatek po miękkim, dopadł mnie ból kolana. Na szczęście po krótkiej rozgrzewce był już jedynie minimalny. W uszach nadal miałem cyprysowe wzgórza. Dolegliwości w kolanie ustąpiły a trening udało się zrobić praktycznie bez większego wysiłku.

So, 3 lip 2010 9:14 (00:40:31)
4M easy

Odpoczynek zdecydowanie się przydał, dolegliwości stały się mniejsze, o bolącym kolanie zapomniałem. Dużo nowości w mojej playliście. Tym razem Iron Maiden – "Brave New World". Zdecydowanie nie nadaje się do zaplanowanego wolnego człapania.Trener uparcie przywoływał mnie do właściwego tempa, a ja robiłem swoje

N, 4 lip 2010 8:58 (01:08:38)
10 K race (1M jog before and after)

Nie czułem się dobrze przed tym testem. Przyplątał się katar i obawa przed sprawdzianem. Na dodatek na dworze było bardzo duszno nawet mimo pochmurnego nieba. Rozpocząłem od pełnej rozgrzewki ze skipami, przekładankami i powoli truchcikiem dobiegłem do parku.

Test na 10km

Zacząłem bieg mocno około 4:45/km, ale już po 2km miałem problemy z utrzymaniem tempa. Powoli uchodziło ze mnie powietrze. Walczyłem o utrzymanie tempa, ale około 3km spadło do 4:55/km. Najtrudniejsze miało jednak dopiero przyjść. Wyszło słońce i na dodatek od 6km zaczęła mnie boleć przepona.Takie coś zdarzyło mi się po raz pierwszy.

Tabuny myśli przebiegały przez głowę z których większość można streścić jako "Zatrzymaj się do cholery!". Na szczęście ten mały, ledwie słyszalny głosik mówiący, że dam radę zwyciężył. Skupiałem się na jak efektywniejszej pracy nóg przypomniałem sobie zasady chi-running. Wszystko po to, żeby zająć czymś umysł. Pomogło, bo biegłem dalej, ale bardzo nerwowo patrzyłem na zegarek.

Po 8km już wiedziałem, że dam radę. Cały czas walczyłem o zdobycie czasu poniżej 50:00. Planowałem przyspieszyć na ostatnim kilometrze, ale miałem duże wątpliwości czy dałbym wtedy radę dobiec do mety. Wreszcie na 500m przed końcem mocno zerwałem się do biegu w niecałe 4:00/km. Wreszcie koniec męki!

Wysokie tętno – 195 (około 98% HRMAX) spowodowało, że nie byłem w stanie przejść od razu do truchtu. Chwilę odpocząłem usiłując złapać oddech. Potem powoli potruchtałem do domu. Po śniadanku wybieram się oddać swój głos w wyborach prezydenckich.

Wynik 00:49:05 mogę uznać za mały sukces. Było to wykonane jako etap przygotowujący do dłuższego dystansu i w reżimie treningowym. W porównaniu do Biegu Dookoła Zoo czuć, że nieco zaniedbałem treningi szybkościowe realizując program według wskazań tempa nie tętna. Nawet w aktualnej formie byłoby lepiej (pewnie o około minutę) gdybym miał kogo gonić.To niewątpliwa zaleta zawodów.

Na koniec o moim zdrowiu. Bieganie po miękkim powodowało dużo mniejsze dolegliwości w łydkach. Na tej podstawie wnioskuję, że winą za to należy obarczyć amortyzację w Brooksach.Jak się okazuje niewystarczającą jak na moje potrzeby. W celu weryfikacji tej tezy kolejny tydzień zrobię w trialowych Pegasusach. Zobaczymy czy poczuję różnicę.

Te statystyki przekładają się na popularność w rzeczywistości. W poniedziałek odwiedziłem sklep Ergo. Ku mojemu dużemu zaskoczeniu dwóch klientów, którzy byli w sklepie powoływali się na mój blog. Jeden z nich czytał relację z doboru butów, drugi analizę biomechaniki na urządzeniu firmy Currex. Cieszę się, że mogę się podzielić moim, na razie niewielkim, doświadczeniem biegowym. Zachęcam do komentowania artykułów, dzielenia się swoimi przemyśleniami. Postaram się przez kolejny rok regularnie publikować wpisy.

Na koniec rzut okiem na samego bloga:

152 wpisy

1 strona

8 kategorii

162 tagi

67 komentarzy

Wt, 22 cze 2010 5:56 (00:54:42)
1M jog, 3X1M fast, 1M jog

Kolejny tydzień rozpoczął się od bardzo chłodnego poranka. Niby świeciło słońce, ale wiatr był wręcz arktyczny. Odczucie chłodu szybko przeszło gdy tylko zacząłem biec. Szybko rozgrzałem się w truchcie. Wiem, że już wielokrotnie pisałem o tym, ale powtórzę jeszcze raz: Forerunner jest genialny na treningi gdzie mamy biec interwały.

Śr, 23 cze 2010 6:34 (00:49:12)
5M slow

Znalazłem błąd w programie przygotowań. Zamiast dystansu 6M, bo jak się okazało mimo tytułu był treningiem na 8,04km co odpowiada 5M. Myślałem, że to skleroza trenera jednak muszę zwrócić mu honor. Błąd jest w samym programie zaimportowanym ze strony runnersworld.co.uk.

Ponieważ obudziłem się dzisiaj trochę za późno było mi to na rękę…

Łydki stają się moim dużym problemem. O ile ze zrobieniem treningu nie mam problemu, jakoś się dogrzewają, to po treningu są ultra twarde. Rozciąganie nic nie daje a samodzielny masaż jest niewystarczający Muszę zdobyć ten kijek i wypróbować na sobie.

Pt, 25 cze 2010 6:07 (00:46:12)
1M jog, 3M steady, 1M jog

Przeżyjmy to jeszcze raz. Wreszcie po ponad tygodniu oczekiwania mogłem wyjść na trening słuchając koncertu Metallicy z Bemowa. Pierwsze wrażenia bardzo pozytywnie zaskakujące. Słychać publiczność Nareszcie nagrania z livemetallica.com brzmią jak koncertówka. Wróciły wspomnienia…

Do tego moja ulubiona pogoda na bieganie – 13 stopni i lekka mżawka, która chłodzi rozgrzane treningiem ciało. Forerunner miał problemy z odnalezieniem satelitów i lekko opóźnił mój start. Gdy już wystartowałem – odpłynąłem we wspomnienia koncertu. Ciężko było trenerowi utrzymać mnie w tempie. W miarę upływu czasu dostosowałem się do właściwego rytmu i po prostu płynąłem nie czując czasu ani zmęczenia. Takie chwile najbardziej lubię w bieganiu

So, 26 cze 2010 13:20
4M easy

W piątek wieczorem zrobiłem sobie porządny masaż obolałej łydki na zewnętrznym brzuściu znalazłem punkt, który mnie boli. Uciskałem dopóki mi starczyło cierpliwości i wytrzymałości. Przed południem oddałem łydkę w ręce mojej żony. Okazało się, że samodzielny masaż przyniósł rozluźnienie, ale bolący punkt nadal pozostał.

Chyba przeziębiłem się Moje gardło jest coraz bardziej czerwone a leki jakby nie pomagają mimo to niezrażony udałem się na trening. Było jakieś 25 stopni. Wstąpiła we mnie jakaś siła, która popchnęła mnie do biegu w tempie 5:00/km. Nie słuchałem narzekań Forerunnera, że trening miał być delikatny. Mimo upływu kilometrów – wręcz przyspieszałem. Dobiegłem zlany potem, ale bardzo dumny z siebie. W nagrodę na stole czekał pyszny obiad przygotowany przez babcię.

N, 27 cze 2010 8:27
9M slow

Infekcja została przez organizm przy wspomożeniu lekami oraz Beherovką więc nie było wymówki aby wyjść na trening. W uszach kolejny raz grał koncert Metallicy z Bemowa.

Oprócz treningu biegowego podczas długich wybiegań trenuję nawadnianie organizmu. Na półmaratonie nie byłem przygotowany na to ile powinienem pić w trakcie biegu. O mały włos nie skończyło to się zwrotką.Teraz mam już pas z buteleczkami (recenzja wkrótce) i popijam w trakcie treningu. Tym razem punkty zaplanowałem na 5km, 7,5km , 10km oraz 12,5km. Gdy nadejdą dłuższe treningi planuję również dołączyć odżywianie. Wszystko po to, żeby być dobrze przygotowanym na królewski dystans.

Początkowo bieg zacząłem w zadanym tempie, mimowolnie przyspieszając. Czułem ciężkość łydek nóg szczególnie prawej. Kilometry mijały, a trener coraz częściej mnie powstrzymywał przed galopowaniem. Zgodnie z planem nawadniałem się, ale nie miałem na to ochoty. Chlupotanie w żołądku nie jest przyjemne i warto to trenować. Po nawrotce tempo spadło a wiatr zaczął wiać w twarz. Spokojnie i bez większych problemów dotarłem do końca.

Plany na następny tydzień:

Muszę coś zrobić z bólem w lewej nodze. Mam do wyboru dwie drogi:

• seperację z Gliceryną i zmianę na tydzień na Nike Pegasus Trial WR – wtedy okaże się czy problemem są buty
• troskliwe zajęcie się nogą poprzez masaż, maści przeciwzapalne – może kryzys minie

Wybieram drugi wariant. Liczę, że uda mi się odpędzić stare demony.